Sumarið leikur mismunandi við landshlutana, eins og gengur. Þannig var Austurlandið fagra sumarhýrt og hlýtt í júní en suðvesturhornið heldur kalt og vindbarið, svo skipti um í júlí. Vonandi jafnast þetta svo meira út þegar líður á sumarið og allir fá sól og hita, líka Vestfirðirnir góðu sem geyma fæðingarþorp föður míns, Patreksfjörð.

Um lágnættið steig þrunginn gróðurilmur úr skóginum, ilmur sem aðeins finnst eftir vel heitan dag og er því sjaldgæfur hér um slóðir. Í ljóðabókinni sem kemur brátt út reyni ég einmitt að gera atlögu að því að lýsa mismunandi ilmi skógarins eftir aðstæðum og árstíðum.

Í þeirri sömu bók verður einnig minningarljóð um Gjábakka sem stóð á brún Hrafnagjár á Þingvöllum en varð eldi að bráð. Ég á margar minningar úr því húsi frá þeim tíma er ég var landvörður í þjóðgarðinum. Ég gekk þar um grundir í gær og naut gróskunnar við vatnið og fossinn. Óðinshanarnir indælu léku við hverja sína fjöður af sumarkæti og krían kankaðist á við önugan hettumáv, eins og gengur.